***
Festiwal Transcendentalia to przestrzeń spotkania sztuki współczesnej z architekturą sakralną – miejsce, w którym praktyka artystyczna staje się narzędziem dialogu, uważności i wspólnego doświadczenia. Interesuje nas sztuka jako proces przekraczania: granic materii, percepcji, języka, wspólnoty i wyobraźni.
Spotkanie online z Davidem Sequeirą
10.06 • 20:00
W ramach Festiwalu Transcendentalia zapraszamy na otwarte spotkanie online z Davidem Sequeirą – australijskim artystą, kuratorem i badaczem, którego praktyka koncentruje się wokół sztuki współczesnej, historii sztuki, kuratorstwa oraz relacji pomiędzy sztuką i kontemplacją.
Punktem wyjścia do rozmowy będzie Requiem – praca stworzona przez Sequeirę w odpowiedzi na zamach na meczety w Christchurch w 2019 roku. Na potrzeby festiwalu Transcendentalia powstała jej nowa odsłona, prezentowana obecnie w przestrzeni kościoła św. Wojciecha we Wrocławiu.
Last Call
12.06 • 17:45 oraz 19:45
To ostatnia okazja, by doświadczyć prac prezentowanych w przestrzeni kościoła św. Wojciecha oraz pozostawić swój ślad w partycypacyjnej instalacji Lines and Traces autorstwa Liv Ingeborg Ottersen.
O 17:45 i 19:45 festiwal zostanie uzupełniony o obecność pracy dźwiękowej Melodica Duets Grzegorza Marciniaka. Rozwijająca się na żywo kompozycja bada niemożliwe do całkowitego zestrojenia relacje pomiędzy instrumentami, budując świat oparty na drobnych przesunięciach, niedoskonałościach i nieustannym dążeniu do jedności.
Zapraszamy do zatrzymania się na chwilę przed zamknięciem wystawy.
Demontaż
13.06 • od 13:00
Demontaż wystawy Transcendentalia będzie publicznym zakończeniem projektu, który od początku działał jako przestrzeń spotkania i dialogu: między sztuką współczesną, architekturą sakralną, codziennym rytmem klasztoru i obecnością odbiorców. Byli wśród nich zarówno widzowie, którzy przyszli specjalnie na wystawę, jak i osoby, które zetknęły się z pracami przy okazji wizyty w kościele, modlitwy, liturgii albo zwiedzania tej zabytkowej przestrzeni.
Będzie to ćwiczenie z uważności, możliwość przyjrzenia się momentowi, w którym wystawa przestaje istnieć jako układ prac w przestrzeni, ale zostaje jako doświadczenie, rozmowa i ślad w pamięci miejsca.
