Odnalezione negatywy pozwalają przyjrzeć się również nieco zapomnianym obiektom, które zapewne miały szczególne znaczenie dla niedużej społeczności katolickiej w luterańskim Wrocławiu w 2. połowie XVII i 1. połowie XVIII w. – dzwonom kościoła wrocławskich dominikanów.

Najstarszym z przedstawionych obiektów jest dzwon z reliefowym przedstawieniem Piety – pochodzący z 1671 r. Dzwon miał zostać wykonany w warsztacie Gottfrieda Götza i Siegmunda Götzów Starszego – być może będąc fundacją Ambrosiusa Schönhardta, przeora konwentu w latach 1670-1673 i 1685-1688.

Najbardziej okazałym dzwonem jest dzwon Czesław, który został odlany w 1711 r. w pracowni Sebastiana i Siegmunda Götzów, co poświadcza inskrypcja – SEBASTIAN ET SIGMUND GOETZ ME FECERUNT. Rozbudowana inskrypcja w górnej części wskazuje, że dzwon, który przyjął imię Czesław, został ufundowany przez Reginalda Lauterbacha – przeora konwentu w latach 1710-1714 i regensa Studium Generale. Górną obręcz dzwonu zdobi szeroki ornamentalny fryz z dekoracją w postaci główek kobiecych z diademami i girlandami w górnej części i uskrzydlonych główek anielskich w dolnej części fryzu.

Trzecim z dzwonów jest dzwon Jadwiga z reliefowym wizerunkiem św. Jadwigi Śląskiej, a także szerokim ornamentalnym fryzem na górnej obręczy dzwonu, w który wpisano główki kobiece w diademach i przedstawienia ptaków. Zbliżone formy dekoracji dzwonu i jego wyraźnie mniejsze rozmiary mogą sugerować, że jest to jeden z dwóch mniejszych dzwonów, które również zostały odlanych w warsztacie Götzów w 1711 r.

______

Autorem opisów historycznych jest Adrian Porwich, historyk sztuki.
Skany dzięki współpracy z Zakład Narodowy im. Ossolińskich, czyli Ossolineum / ZNiO